Fakat Tanrı -- susuyordu.Yeryüzünde ve gökyüzünde ve hatta süzülen bulutlarda Tanrı'nın suskunluğundan daha korkunç bir şey yoktur. Tanrı sustuğunda , zaman durur, ışıklar söner, gündüz geceden ayırt edilemez ve hem bu dünyada hem de öte dünyada yaratılışta olduğu gibi bir boşluk,bir sessizlik hakim olur.Hiçbirşey haraket etmez, hiçbir nehir akmaz, çiçekler açmaz, denizler bile dalgalanmaz Tanrı birşey demedikçe.Hiçbir fani kulak sessizliğinin bu uğultusuna dayanamaz, hiçbir fani yürek bu korkunç boşluğa, içinde sadece Tanrı'nın yaşayabileceği ve Tanrı sustukça hiçbir yaşamın varlık gösteremeyeceği bu boşluğa dayanamaz.