Era
@atalentera
Benim boyum uzardı anne o bana baktıkça. Kahverengiydi onun gözleri özleyemediğim tüm hatıralarım gibi.
Sevemiyordum. Kalbimin etrafına dolanmış olan zincirler her seferinde gözümü kaçırmamı, kaçıp gitmemi ya da görmezden gelmemi emrediyordu. Yapamıyordum. Hayalini dahi kuramıyordum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Bir de, benden içtenlik beklemeyin Milena.
Kimse bunu benden, benim kendimden beklediğimden fazla bekleyemez, ama bir sürü şey ellerimin arasından kayıp gidiyor, evet öyle, belki de her şey ellerimin arasından kayıp gidiyor."
Çocukluğumu özledim. Tek derdimin mavi önlüğümün içine boğazlı kazak giymek istemediğim bu yüzden saatlerce ağladığım günleri. Mor elbisemi de özledim, teyzemin aldığı ve eteklerinde mor güller olan elbiseyi. Sabah akşam sürekli o elbiseyi giymek istediğim günleri. Sonra büyüdüm işte ben ve üzüldüm. En çok da artık o elbiseyi giyemeyeceğim için üzüldüm.
Büyüdüm. Bunu artık karanlıktan korkmadığım zaman anladım. Bu yaşıma kadar karanlıklar içinde çırpınan ben ışığın aslında kendimden başka bir şey olmadığını anladım. Belki de ben bunu sen hayatımdan tereddütsüz çıkarken ve hatta sevmeyene çare olmadığını öğrendiğim zaman anladım. Bunun karşısında küçücük bir kız gibi karanlıkta ağlayarak kalamazdım. Ne yapayım büyüdüm ben de işte. Artık minik her şeyden korkan bir kız değil, karanlığa sarılmak için can atan cesaretin ta kendisi olmuştum.