Atam, hala yaşıyorsak:
Edepsizlik sayesinde!
Altı oku soruyorsan,
Politika dehlizinde!
Hele partin senden sonra,
Devrimlerin tavizinde!
Vasfedeyim halimizi,
Kalemime ver izin de!
Yobazlarla gericiler,
Onlar bizden daha zinde!
’Atam, Atam..’ derler ama,
Bir adınız var sizin de..
Halkçılıkla devletçilik:
Anlatamam, çok hazin de..
Çoktanberi sahteciler,
Ağır çeker her vezinde!
Tek umut var, o da yalnız,
Amerikan dövizinde!
Sorma Ata’m, halimizi,
Hal mi kaldı anlatacak..
İşte geldik dizindeyiz!
Yata yata çok yorulduk,
Tatil yaptık, izindeyiz!
Sanayide henüz daha,
Cafer için lâzım diye,
Son düşünce!1000Kitap
Gecelerce düşündüm! Bazen güneş tepelerde iken de aklımın köşerinde yine aynı soru! İnsan ölüm anında ne düşünür?
Kendimden bir örnek verecek olursam 2013 yılında Kızıl Deniz'in ortalarında Haniş Adalarının 55mil açıklarında saat 01:40 civarları, ellerim ensemde bağlı dizlerim üzerine çökmüş gözümde yaş ve son dua ! "Eğer varsan son duamı kabul et kızımın güzel bir hayatı olsun" işte size hayatı köşerinde yaşamamış sıradan tam ortalarda pek göze batmayan hiçbir sıradışı özelliği olmayan benim ölmeden önceki son düşüncem ve son duamdı.
Peki kız arkadaşından ayrılış sonrası intihar düşünceleri geçirmiş yada denemiş insanlar son anda acaba ne düşünmüşlerdi yada evine ekmek alacak parası olmayan hamalın akşam üstü eve gitmek yerine bir inşaatın son katından atlamadan önceki son düşüncesi neydi? Haksız yere hapse girmiş mahkum tuvalette kendini astıkdan sonra çırpınış anında neyi düşünmüştü ki asıl merak edilen ipi nerden bulmuş olduğu oluyor. İş yerinde ki stresi kaldıramayıp trenin altına kendini atam japon tren vurmadan son saniyelerinde huzur bulmuş mudur? Kurşun öldürmez bazen öyle hisler vardır ki mesela Gül abla kocası tarafından vahşice katledilirken son anda ne düşünmüştü?
Şiddetle beynimin içinde dolanan ölüm anı öncesi duyulan hisler düşünceler nelerdir diye geçiyor, ölüm masum olamaz bahane kabul edilemez fakat her insan bir son an yaşıyor.
Gitmek istiyorum! sessizce ve düşüncesizce...
Madem 1000Kitap uygulamasındayız ve madem 1000. kitabımıza ulaşıyoruz, bu özel sayıya yakışacak en anlamlı eseri kucağımda tutuyorum: 'Babanız Atatürk'. Bugün arkadaşıma bu kitabı almaya gidelim dediğimde, kendisinde olduğunu söyleyip bana hediye etti; eve uğrayıp kitabı aldığımızda içine yazdığı o güzel notu görmek, bu serüvenin başlangıcını benim için çok daha unutulmaz kıldı.
Şimdi bu kitabın sayfaları arasında, tarihin derinliklerine ve Atatürk’ün o eşsiz vizyonuna doğru yeni bir serüvene çıkıyorum. Benim için bu sadece bir kitap okumak değil, bir duruşu ve o büyük mirası hissetme yolculuğu. Onun sarsılmaz iradesini ve bize bıraktığı o eşsiz Cumhuriyeti anlamaya başlarken, 1000 kitaplık bu kütüphanemin en başköşesine bu eseri koymanın gururunu yaşıyorum. İyi ki bu yoldayız, iyi ki bu ışığın izindeyiz. Bu serüven, seninle daha da anlamlı hale geldi Atam. 🙏✨
Evrime Bakış
Benim atam maymundu.. diyenler utanır mı bilmem. Senin neyden geldiğine inandığın beni hiç alakadar etmez. İstersen evrimagaci.org/blog/piltdown-s... bu linki bir incele bakalım.
Tarihte bilmi kendi çıkarları uğruna kullanan sahtekarlar yüzünden büyük bir kitle fareli köyün kavalcısı misali (doğru bildiği yanlışlara) savruluyor.
