...nerde benim sevincim
kim attı en diplere?
sendeleyen ayağımı kim vurdu?
uğruna canhıraş olduklarım,
hangi otogardan uğurladı hislerimi,
ciğerlerime sinen bu sigara kokusu neyin nesi?
niye kısıldı sesim,
soğuk sözler içti diye mi kulaklarım.
denk değil miydim bu hayata,
iyi bak!
ata ata içimde zerre yer de kalmamış..
âhları, vâhlarımın yanına gömen mezarcı kim?
ruhumda ki acının tabibi nerde,
içler acımın açısını bulacak muallim nereye atanmış,
yahu bir ses verin!
kim, kiminle
kim, kimde ne kadar kalmış
kimsem yok mu Allah'tan başka?
Reklam
#AybükeÖğretmen daha yeni atanmış, çiçeği burnunda görev yerine gittiğinde hain terör örgütü PKK tarafından canice katledilmişti. Söz ne seni, ne seni haince katledenleri, ne de seni koruyamayan aciz iktidarı unutmayacağız ve hesabını soracağız hocam.
Hugo Bal, Berlin'de şunları şöyle yazmıştı:
1913'te dünya ve toplumun görünümü şöyleydi: Hayat bütünüyle kuşatılmış ve zincirlenmiş. Bir çeşit ekonomik kadercilik hâkim; her bir bireye istese de istemese de belirli bir rol biçilmiş ve bu rolle birlikte karakteri ve çıkarları atanmış. Kilise önemsiz bir "kefaret fabrikası," edebiyat ise bir emniyet subabı olarak görülüyor... Sürekli karşımıza çıkan en önemli soru şu: Bir yerlerde bu duruma bir son verebilecek kadar büyük bir güç var mı? Eğer yoksa, insan bu durumdan nasıl kurtulabilir?
Carl Gustav Jung
Kırmızı Kitap ( Liber Novus )
Sayfa: 2 - 3
Reklam
Reklam