Ateşinsesi
@atesinsesi
13 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Sahi yeşil ülke hangi düşte?
Kitap bir çırpıda okunuyor, tıpkı bir afacan çocuğun hazine sandığını merakla karıştırıp içinden çıkanlarla büyülenmesi gibi, açıkçası bende büyülendim okurken, dildeki yalınlık ve akıcılık sanıyorum içerden yazmanın sırrı. Türkiye'nin demokrasi haritasında bir yığın çözülmemiş alanı işaretlemekle kalmamış; O Yeşil Ülke'yi de arayarak dünyanın kalp ağrılarından da bahsetmiş, okumak zevkti, tavsiye ediyorum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yalnızlığa Dair
Kitap okuyup bitirildiğinde insana herşeyden önce ben Sevinç'in anılarıyım, beni okuduğun için teşekkür ederim, diyor. Sıcak samimi dili kimi yerde okur için gereksiz fazlaca ayrıntıyla yer yer bozulsa da genede sıkmıyor, velakin bu kitap roman kuramındaki onca acemiliğine rağmen farklı bir büyüye sahip ve kanımca bunu ustaca yazmaya uğraşsaydı eğer yazar asla ama asla başaramazdı. Peki neydi bu büyü: özünde anlattığı ve ilgili okurun yüzüne sert bir rüzgar gibi çarpan gerçek şuydu; solculuğun bu topraklarda onca çabaya, çileye çefaya karşı köksüz olduğu gerçeği, öyleki bu gerçek teyfik Fikret'i Aşiyanda'ki yalnızlığına hapseden köksüzlükten başka bir şey değildi. Kişilerin akıllarından akan o çoşkun devrim ırmağı işte bu fındık kabuğunu dahi doldurmayan aile kavgalarını bile aşamazken, insana bir tek kendi içine, yalnızlığa sığınmak kalır, bu kitap işte bunu çok iyi anlatmış...
para mı insan mı
Puan vermedi
kapitalist dünyanın yeminli mali müşaviri gibi kaleme alınmış, dikkatle okunduğunda an itibarı ile bile geçerliliğini yitirmiş uyduruk kuramlar (Ukrayna ve Tayvan meselelerinde garp cephesinin tavrını düşünün)ama işte mevzu iktisat dünyanın geleceği ekoloji vs olmayıp sadece var olana tapınma olunca böyle kitaplar ve bu kitapların reklam panoları büyük olur.
konu çok uzun, yazılacak çok şey var, ama kısaca çöp bir kitaptır. ben yandım siz yanmayın derim