Kül dediğin, yanmanın sonu değil aslında. Ateşten geçmişsin, şekil değiştirmişsin. Hâlâ "acı çekiyor" diyebilmen, senin hâlâ hissedebildiğini, yani canlı olduğunu gösteriyor.
Kül olmak tükenmek değil, arıp durulmaktır. Artık alevin yakamaz seni çünkü sen çoktan ateşle imtihanını verdin. Şimdi o "acı" dediğin şey, aslında yeniden doğmaya hazırlanan bir tohumun kıpırtısı.
Zümrüdüanka misali: Kül, bitiş değil başlangıçtır. Yandın ama yok olmadın. Acı çekiyorsan, küllerinden doğacak gücün farkındasın demektir.
Yanmak seni bitirmedi, dönüştürdü. Külün bile acı çekiyorsa, içinde hâlâ kor var. O kor da yeni bir sen demek.
Yepyeni bir aşk demek..
___ /Güven Taşdemir
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Kadir İnanır, halkın yiğit abisi, aramızdan ayrıldı.”
Çok üzgünüm… O, sadece bir oyuncu değil; “özgür ruhlu”, dimdik duruşuyla, gözlerindeki ateşle ezilenin yanında, zalime karşı duran gerçek bir “adam”dı. Yiğitliği lafta değil, hem rolünde hem hayatında belli olurdu. Boyun eğmedi, bükülmedi; mazluma el uzattı, özgürlükçü ruhunu her daim ortaya koydu.
Ne kadar sert rüzgar esse de eğilmedi. Adamlığı, dürüstlüğü ve cesaretiyle milyonların gönlünde taht kurdu. Kadir İnanır karakteriyle de yaşayacak. Yiğitliği, mertliği, özgür yüreğiyle hep akıllarda kalacak. Mekânı cennet olsun.
Özgür Yüce
Özgür Yüce
Siddetle başlayan hazlar şiddetle son bulurlar
Ölümleri olur zaferleri
Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi.
En tatlı bal bile tadıldıkca bıkkınlık verir
Aynı tat isteği, iştahı köreltir.
Onun icin ölçülü sev ki uzun sürsün sevgin.
Hedefe hızlı giden yavaş kadar geç varır.