Ay ışığının aydınlattığı bir oda her zaman biraz tuhaftır. Odanın bütün karakteri değişir. O kadar da dost canlısı ve insani olmaz. Mesafeli, soğuk ve kendi içine çekilmiş gibidir. Sizi neredeyse davetsiz bir misafir olarak görür.
Walter bir akşam, "Anneciğim, rüzgar neden mutlu değil?" diye sordu.
Anne, "Çünkü zamanın başlangıcından beri dünyanın bütün kederlerini hatırlatıyor," diye cevap verdi.
"Size güvenebilirdi. Ancak Matmazel Katherine yaşamının çok büyük bir kısmını karşısındakileri dinleyerek geçirmiş biri ve sürekli dinlemeye alışkın olan kişiler karşısındakilere açılmakta, konuşmakta güçlük çekerler. Sorunlarını ve sevinçlerini hep kendilerine saklar, bu konulardan bahsetmezler."