Acıların tamamı korkaktır,yaşamaya dair güçlü istek karşısında geri adım atarlar çünkü bedenimizi çepeçevre saran yaşama isteği,ruhumuzdaki ölüm tutkusundan daha güçlüdür.
Büyük büyük laflarla ruh,mana,duygu dediğimiz,acı ve ıstırap dediğimiz şeylerin gerçekte ne kadar da güçsüz,zavallı,acı şeyler olduğunu korkuyla şu an dahi hissediyorum.Çünkü bütün bu yaşadıklarım en aşırı düzeyde bile olsa acı çeken,kıvranan insan bedenini tamamen yok etmeye yetmiyor çünkü böyle anlarda bile insan üzerine yıldırım düşen bir ağaç gibi yere serilmek yerine,damarlarında akmaya devam eden kan sayesinde ayakta kalmaya devam edebiliyor.