Atakan Halıcı
@atkn_hlc
Erciyes Üniversitesi/Havacılık ve Uzay Bilimleri Fakültesi
Manisa/İstanbul
Manisa, 18 Mart
160 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kendi tarihimizi anlamak için ve tarihsel olayları kendi çapımızda da olsa yorumlayabilmek için okunabilir bir eser olarak nitelendirebilirim bu kitabı. İçinde Türk tarihinin önemli isimlerine değinilmiş. Bilgilendirici bir çalışma olduğunu düşünüyorum. Kitabı ilk gördüğüm zaman çok heyecanlanmıştım ve gerçekten de yaşadığım heyecan boşuna değilmiş. Bazı tarihi karakterlerle ilgili çok şey öğrendim. Kanuni Sultan Süleyman'ın dönemini, Sultan Abdülhamid'in kişiliği dikkatimi ziyadesiyle çekti. Diğer Türk büyükleri hakkında öğrendiklerim de bendeki tarih öğrenme isteğini körükledi. Okunması gereken bir eser. Kitabın hazırlanmasında emeği geçen herkese teşekkür ederim.
Reklam
Aslına bakılırsa hepimiz Hikmet değil miyiz yerine göre? Tutunamayanlar'da Selim gibi hissetmedik mi? Oğuz ağabey benden bahsediyor demedik mi arkadaşlar! CEVAP VERİN İNSAN TOPLULUĞU!!!
Ben Atakan Halıcı an itibariyle Tehlikeli Oyunlar'I bitirmiş biri olarak veyahut Tehlikeli Oyunlar'ın bitirmiş olduğu biri olarak bu satırları yazıyorum.
Kitap bazı noktalarda insan zihnini yorsa da Tutunamayanlar'daki kadar insanı kanter içinde bırakan bir zorluk yaşatmıyor bence. Vakit ayırdığınız sürece, anlamak ve sindirmek için çaba sarf ettiğiniz sürece pişman olmayacaksınız diye düşünüyorum.
Kitabın ruhani boyutuna değinecek olursak da tek bir şey söylemek isterim: Bilge beni ne yapsın?
DIKKAT SPOILER İÇEREBİLİR!!!
Kitap biraz önce bitti, onu sehpanın üzerine bıraktım. Garip duygular hissediyorum, "bazı olayları daha iyi betimleyebilmek isterdim" diyorum içimden. Nadia'nın Serenad'ı duyduğu ilk anı daha iyi betimlemek isterdim. Zülfü Livaneli'in zihnindeki Nadia'yı görebilmek isterdim. Maximilian Wagner'ın Şile'de, Struma'nın batırılışını gördüğü noktada Serenad'ı nasıl çaldığını görmek isterdim.
Aslında içimde biraz burukluk var. Max'ın yıllar boyunca Nadia'sız yaşamasının getirdiği bir burukluk. Sadece Nadia'nın değil Struma'da bulunan diğer insanların da yaşamaması gereken şeyleri yaşamasının getirdiği bir burukluk da canımı yakıyor. Maya'nın anneannesi ve babaannesinin yaşadıkları canımı yakıyor. Aslında haksız yere kıyılan canlar canımı yakıyor. Zülfü Livaneli de bize bunu anlatıyor belki de " İnsan insandır". Müslüman, Hristiyan, Yahudi ve diğerleri "insan insandır."
Kitap ilk sayfasından son sayfasına kadar etkileyiciydi. Maya'nın yaşadıklarını okumak güzel bir deneyimdi. Kitaptaki her karakteri ayrı ayrı tanımak çok güzeldi. Maya'yı Max'ı ve Nadia'yı asla unutmayacağım. (Süleyman'ı da unutmam sanırım. Nefret de önemli bir duygu değil mi sonuçta). Kitabı okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar. Max'a Maya'ya ve Nadia'ya benden selamlar.
İlk incelememi yapıyorum, belki uzun belki kısa olur bilmiyorum. Şunu söylemem gerekir ki 'TUTUNAMAYANLAR' I anlamak, anlatmak, yorumlamak basit değil. Kitap bize gül bahçeleri vadetmiyor.
Kitabı büyük bir şevkle okumaya başlamak kitabın yarısına gelmeden kitabı terketmek kolay yol. Sabırlı davranmak gerek. Selim'e, Turgut'a, Günseli'ye, Süleyman Kargı'ya ayıp etmeyelim. Şarkıları okurken içiniz geçmesin aman! Selim onları yazarken az uğraşmadı. Süleyman Kargı o şarkılara kötü bakmadı. Şarkıları okurken sabır edin. Kitabı terk etmeyin. Selim'in yaşadıklarına şahit olmadan, Turgut'un hislerini öğrenmeden, Olric'e sevginizi vermeden kitabı rafa kaldırmayın. Selim'in yaşadıklarına şahit olun, Turgut'un hislerini öğrenin, Olric'i sevin. Sonra kitabı kaldırın rafa. Hergün kitabın tozunu almayı ihmal etmeyin.
Kitap bittiğinden beri kendimi bir değişik hissediyorum. Kitabı layığıyla okumamış gibi hissediyorum sanki. Bir tarafım eksik gibi hissediyorum. Kitaba baktığımda kitap bitmemiş gibi jaldığım yerden devam edecekmişim gibi geliyor,içimde toz bulutları uçuyor, bu toz bulutları gökyüzümü görmemi engelliyor sanki. Oğuz Atay'a doyamamış olabileceğimi tahmin ediyorum. Belki Selim'de kendimi gördüğüm hadiseler bana yeterli gelmiyor. Bilmiyorum. Sadece bir belirsizliğin içindeyim kitabın bitirdiğimden beri. Bu belirsizliği Oğuzcum Atay'ın diğer romanlarında yitirebileceğimi umuyor, en kısa sürede Tehlikeli Oyunlar'ı okumayı temenni ediyorum.
Kitaba gelince:
Cesur olun, sabırlı olun, kitabı bitirmek için çava sarfedin. Ve bar kızı Leyla kendisine yüz vermedi diye intihara teşebbüs ederek beynine iki kurşun sıkan fakat ancak kafatasını delerek alay edenlerden kurtulmak için bütün hayatınca yolda kalpak giyerek dolaşmak zorunda kalan meyhaneci Hızır ve onunla birlikte ortaokulda
