Aykut Kayğusuz
@atliproleter
Matematik Öğretmeni
Marmara Üniversitesi
Tekirdağ
Ardahan/Göle
250 okur puanıTemmuz 2017 tarihinde katıldı
Kim olduğunu, nerede bulunduğunu, kiminle birlikte olduğunu unutuverdi, kaç yaşında olduğunu da anımsamıyordu. Sanki tüm referans sistemleri yitivermişti. Ortada yalnızca bu yumuşak, yapış yapış, şekilsiz şey vardı: yaşam. Var olmanın kesinliği, kaba ama ilkel, tümden hiçlik dolu, hiçbir hedefi olmayan. Hayatın kendisinden başka bir şey olmayan: aptalın aptalı yaşam.
Aşkın keşfi gibi, denizin keşfi gibi, Dostoyevski'nin keşfi de yaşamımızda unutulmaması gereken bir tarihi belirtir.
Çünkü öleceğim Paris'te, sağanak yağmurun indiği bir günde
Öyle yakın ki çoktan yer etmiş anısı içimde...
Kendilerini bekleyen gelecek, seraplar, tuzaklar ve sonsuz yalnızlıklarla dolu bir çöl gibiydi...
