ömrümüz meçhullerden meçhullere akıyor
saatler bizim değil kitaplar bizim değil
bizim değil yaşamak bizim değil hiçbir şey
kendi dünyamızda yabancılar gibiyiz
ya çok erken ya çok geç doğmadık mı sevgilim
buna rağmen mutluluğa inanıyoruz
ben istanbul şehriyim beni karanlık yedi
gözlerim görmez gözlerimi karanlık yedi
şehirler kaynayıp gitmiş gecenin kazanında
yalnız bir karanlıkta kaynak yapan adam
o yıldızlı pelerine bürünmüş
yalnız bir karanlıkta kaynak yapan adam
beş kıtada hürriyet gibi görünmüş