Korkmamalıyım. Korku katilidir aklın. Korku, mutlak yıkım getiren küçük ölümdür. Korkumla yüzleşeceğim. Onun etrafımdan ve içimden geçip gitmesine izin vereceğim. Ve geçip gittiğinde, onun izlediği yolu görmek için iç gözümü kullanacağım. Korkunun geçtiği yerde hiçbir şey olmayacak. Yalnızca ben kalacağım.
Bazen öyle buhranlı anlarım oluyor ki... Bazen, inanır mısınız, gerçek bir hayatı yaşamaya güç yetiremeyeceğimi, hakikati, akıp giden olayları kavramakta zorlandığımı, duygularımın körleştiğini hissediyor kendime lanet okuyorum. Geceler boyu hayal aleminde gezdikten sonra, gerçek âleme dönmenin ne kadar korkunç olduğunu bilemezsiniz