Kraliçe seçtim seni.
Senden boylu, boylular var.
Durular var, senden duru.
Güzeller var, daha güzel
Ama kraliçe sensin.
Yürürsün sokaklarda
kimse tanımaz seni.
Kimse görmez kristal tacını, kimse bakmaz
geçerken ayağına serdiğim
o görülmez
kızıl altın kilime.
Ve görünce seni
çığrışır tüm ırmaklar
bedenimde, çanlar
titretir gökyüzünü,
ve bir ilahi doldurur evreni.
Yalnızca sen ve ben
yalnızca sen ve ben, sevgilim,
kulak ver dinle.
Pablo Neruda
( 1904 - 1973 )
( Şili )
Çeviri : Talat İnanç
Belki de insan, teselli edilmeden, avutulmadan öylece acısının içinde bırakılmalı.
Belki de o can yanmasıyla ayrışacaktır onun da taşı, bakırı, altını.