Yasemin AYDIN
@atticuss
İnsan kendisi için bir muammadır.
Asla Bilmeyenle TartışmaEğitim
Usta bir ressamın öğrencisi eğitimini tamamlamış. Büyük usta, öğrencisini uğurlamış. Çırağına ” Yaptığın son resmi, şehrin en kalabalık meydanına koyar mısın?” demiş.
“Resmin yanına bir de kırmızı kalem bırak. İnsanlara, resmin beğenmedikleri yerlerine bir çarpı koymalarını rica eden bir yazı iliştirmeyi de unutma” diye ilave etmiş.
Öğrenci, birkaç gün sonra resme bakmaya gitmiş. Resmin çarpılar içinde olduğunu görmüş. Üzüntüyle ustasının yanına dönmüş. Usta ressam, üzülmeden yeniden resme devam etmesini tavsiye etmiş.
Öğrenci resmi yeniden yapmış.Usta, yine resmi şehrin en kalabalık meydanına bırakmasını istemiş.
Fakat bu kez yanına bir palet dolusu çeşitli renklerde boya ile birkaç fırça koymasını söylemiş.
Yanına da, insanlardan beğenmedikleri yerleri düzeltmesini rica eden bir yazı bırakmasını önermiş. Öğrenci denileni yapmış. Birkaç gün sonra bakmış ki, resmine hiç dokunulmamış. Sevinçle ustasına koşmuş.
Usta ressam şöyle demiş:
“İlkinde, insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız bir eleştiri sağanağı ile karşılaşılabileceğini gördün. Hayatında resim yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı.
İkincisinde, onlardan müspet,yapıcı,olumlu olmalarını istedin. Yapıcı olmak eğitim gerektirir. Hiç kimse bilmediği bir konuyu düzeltmeye cesaret edemedi.”
– Emeğinin karşılığını, ne yaptığını bilmeyen insanlardan alamazsın.
– Değer bilmeyenlere sakın emeğini sunma.
– Asla bilmeyenle tartışma!
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Gözardı edilemeyecek bir anımsama bu; gölgeyi andıran bir anı, bulanık, değişken, belirsiz, sabitlikten uzak; ve aklımın güneşi var oldukça ondan kurtulmamın mümkün olmayışıyla da bir gölgeyi andırıyor.
Sayfa 44
Yaşlı Adama NinniŞiir
Öyle güzel bir yerine geldin ki yaşamın
Sevgililer artık seni kandıramaz
Uyu yaşlı adam uyu
Kimseler seni uyandıramaz
Boşuna direnme yer çekimine
Karşı konulamaz
Seç güzel bir yer de uzan
Toprak ananın kollarına
Kıskanma güzel sabah güneşlerini
Sensiz doğacaklar diye
Uyu koynunda güzelliklerin
Görmeden bir daha hiç çirkinlikleri
Uyu yaşlı adam uyu
Bacaklarına teşekkür et uyumadan
Taşıdılar diye seni bunca yıl
Sarıl kendine sarıl
Okşa kendini sev kendini
Kalmamış seni senden başka bir sevecek. Hele en yorgun ellerini
Öp sağ elini öp
Gözlerine teşekkür et
Salt dünyayı gösterdiler diye değil,
Bir de ağladılar bunca yıl
Teşekkür et her şeyine
Teşekkür et kendine
Çünkü hakettin sonsuz uykuyu yaşlı adam
Diş dişe göz göze pençe pençeye
Döğüştün bilerek sonunda yenileceğini
En soylusunu verdin kavganın
“ Zaten herkesin yaşamında böyle olmaz mı?Yaşamınızdaki sayılı günlerden bir tekini silin... yazgınızın yönü kim bilir nasıl değişik olurdu!
Bunu okurken bir dakika durun , sizi çekip götüren zinciri düşünün ; ister demirden olsun ister altından ,ister çiçeklerden ister dikenlerden örülü olsun...o unutulmaz günlerin birinde ilk halkası yaratılmasaydı, bu zincir belki de size yaşantınıza hiç dolanmayacaktı.
