"Evet," dedi kraliçe. Devam etmedi lafına, meşe ağacının dibindeki yosuna oturdu, dinginliği tattı her atışında kalbinin.
Seçenekler var, diye düşündü, yeterince oturduktan sonra. Seçenekler var her zaman.
O günü iple çekiyor. O gün gelip kapıya dayandığında daha onlarla beraberken gideceklerini, evin bomboş kalacağını düşünmeye başlıyor. Onlarla olmaktan bile daha çok onları beklemek güzel, diye geçiriyor içinden. Onlar varken içine acılar birikmeye başlıyor.