Kendimi çoktan kaybettiğimden endişelendiğim zamanlar oluyor.
Hayal kurabildiğimiz sürece başka bir şeye kim ihtiyaç duyar ki? Büyülü yalanlar konusunda hemfikirsek ve bununla mutluysak başka ne isteriz?
Ben kendimim ve olay da bu. Eşleşme toplumsal bir kurgu. Kesinlikle herkesin yapması gereken bir şey değil. Belki böyle daha iyiyim. Belki hayatımı kendi dünyamda yaşayabilir ve gitmek gerektiğinde onu basitçe bırakabilirim.
Hem beni en çok bezdiren şey, bir yıkıntıya dönmüş bu beden, bu zindan. Bunun içine kapanıp kalmaktan usandım.
