Sümeyye Avcı
@avcismy
kitapyurdu.com/kitap/yeis/7172...
YEİS satışta!
Yazar
31 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi·552 syf.··
2022 12. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 29 Ocak 2022 20:51
·Jessica senden nefret ediyorum. Koca seri senin yüzünden var. O olmasaydı hiçbir şey bu noktaya gelmezdi. Ayrıca Alia'yı gerçekten seviyorum ve ona hiçbir sorumluluk yüklemiyorum. Böyle bir sonu haketmemişti. Tek düşündüğüm Jessica'nın bencil ve iradesiz hareketleri.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
2014'den bugüne...Bilim-Kurgu
Kitabın ilk taslağını 2014 yılında İngilizce ödevi için hazırlamıştım. O zaman ismi 'Zihnimdeki Karmaşa' idi. Ancak o halinden bugünkü haline gelene kadar defalarca kez değişime uğradı ve sonunda 'Geleceğin dünyasında şizofreni olsaydınız, bu nasıl olurdu?' sorusuna yanıt veren bir romana dönüştü. Romanı ilk kez yazmayı bitirdiğimde 17 yaşındaydım. Totalde 900 sayfaydı ve kesinlikle bir sürü eksiği vardı. Tekrarlayan bir uğraşın içinde buldum kendimi ve 10'dan fazla kez düzenleme yapma ihtiyacı hissettim ancak yaşımın küçük olması dolayısıyla her geçen sene büyümenin verdiği olgunlukla geçmiş kalemimi sürekli eleştiriyordum.
Nihayet bittiğinde kusurlarıyla, eksiklikleriyle her şeye rağmen benim için gurur verici bir çalışma oldu nitekim ilk eserimin bilimkurgu türünde ütopik-distopik bir evrende geçmesi zorlu ama keyifli bir süreç oldu.
Herhangi bir kitabı okurken hep son sahnelerinden etkileniyor olduğumu fark ettim. Benim için uzun bir romanın son sayfasında her ne yazıyorsa o çok kıymetliydi. Bu nedenle etkileyici bir final yazmam gerekiyordu ve aslında beni uzun seneler boyu yazmaya teşvik eden de Gece Tutulması için seçtiğim o son sahneydi. Hiç kimseye anlatamadan o ana gelebilmek için kendi kendimin sırdaşı oldum. Bittiğinde ise evet bu oldu, dedim. Olduğunu biliyordum. Sevdiğim her şey orada, satırların arasındaydı çünkü. Hiçbir talep beklentisi olmaksızın inanarak söylediğim tek kelime buydu.
Elbette ki tüm bunlar benim fikrim. Okuyucu ile buluştuğunda ve neyin nasıl etki etki ettiğini gördüğümüzde asıl gerçek ortaya çıkacak.
Ancak yine de,
hayata karşı görünmez olanlar için
iyi ya da kötü olamayıp gri kalanlar için
farklı olup farklı gördüğümüz ve sonunda yapayalnız kaldığımız için
kısacası her şeyin anlamı için iyi ki...
Çünkü bu yolculuk tutunmak için
AnnihilationBilim-Kurgu
Çok sevdiğim bir insan bana sürekli bu kitabı okumamı söylüyordu ve ben filmini izledikten sonra kitabı okuyabilen biri değilimdir. Yine de merak ediyordum. Ama sürekli bu kitabı erteledim. Sonunda o kişi bana kitabı hediye etti ve 4 günde hemen bitti. Aslında kitap okumak için yeterince zaman ayıramıyorum. Daha hızlı bitebilirdi. Hem akıcıydı hem de çevirmen çok iyi çevirmişti.
Bu kitapta karakterlere isim verilmemiş zaten gerek de yok. Yazar isimlerle değil kişilerin deneyim ve gözlemleriyle ilgileniyor. Ve ben kitapta en çok zıtlığı sevdim. Yazar bilerek mi yaptı bilmiyorum ama içine kapanık bir insanın iç dünyasını nasıl doğaya yansıtılabildiğini gördüm. X bölgesi bence her insanın içsel boyutunun bir yansımasıydı. Elbette bu benim okurken hissettiğim şeydi. Adeta psikolog edasıyla yaklaştım kitaba ve bu şekilde ben de gözlem yaptım. Sonunda ölüm yaşam döngüsüne başımı eğdim. X bölgesi artık korkunç gelmiyor. Nihayetinde insanın toprağa karışması ve doğa ile bütünleşmesi kesin bir gerçekti zaten. Sadece bu döngünün daha çarpıcı bir dille ve ifadesi vardı bu kitapta. Belki de bu ölüm yaşam döngüsüne karşı boşa bir savaş veriyoruzdur. İşte bundan pek de emin olamıyorum.
Ve dipnot: Kitabın sonunu filmin son sahnesine tercih ederim.
Türk FantastikFantastik
İçeriği tamamen bize ait olan kavramlardan oluşan kitap, genel olarak Türkler fantastik yazamazın karşılığı olarak örnek olabilecek bir roman çünkü bizde Keloğlan'dan tut destanlarımıza kadar çokça fantastik inanış mevcut. Nazara olan inancımız karşısında nazar boncuğu takmamız gibi.
Bu kitap biraz daha farklı bir perspektif sunuyor ve dini motifleri fantastik kavramlar aracılığı ile bize sunuyor. Kitap bana macera romanlarının verdiği hissi vererek kendisini açtı ve kahramanlarımızın ilk durağı Kapadokya oldu.
Orada bir mağaraya giren karakterler aslında girmemeleri gereken tünellerde maceraya atılıyorlar. Onlar kat kat aşağı indikçe ben de gerildim açıkçası. Geri dönemeyip kaybolma ve ölme ihtimalleri çok yüksekti ama aslında oraya gitmelerinin de bir nedeni vardı. Bir çağrı. İçlerinde hissettikleri bir duygu onları oraya sürükledi. Sonrası sürpriz olarak kalsın.
Bence akıcı bir romandı. Vaktim olsaydı çok daha erken bitirebilirdim. Tasarımlar, çizimler ve mekan tasvirleri okumayı eğlenceli kılıyordu. Tarihi mekanlarda yolculuğa çıkmak macerasever yanımı harekete geçirdi diyebilirim.
Dipnot: Benim için tek sorun dini ögelerin kullanım şekliydi.