Arwen

Arwen
Umut doğar genellikle, her şey umutsuzlaştığında...
Hayata inanmasam, sevdiğim kadına sırt çevirsem, dünyanın gidișine inancım kalmasa, hatta tam tersine, her șeyin karmakarıșık, uğursuz, belki de șeytanca bir kaos olduğuna iman etsem, insanların hayal kırıklığından uğradığı bütün korkulara tutulsam gene de yașamayı isteyeceğim, hayat kadehini ağzıma götürünce bitirene kadar bırakmayacağım!
Reklam
Bence insanların birbirlerini tanımaları için en iyi zaman ayrılmalarına yakın zamandır.
Șiir saçmadır, saçma... Düșünün bir kere, dünyada kafiyeyle konușan var mı? Büyüklerimizin emriyle kafiyeli konușmaya bașlasak bile kime ne söyleyebilirdik! Șiir ciddi iș değildir.
Bilir misiniz, ezilen bir adama, etrafındaki herkesin velinimet kesilmesi son derece ağır gelir.
Bilirsiniz, konușkan olmayan, gururlu, gözyașlarını hep içe atan çocuklar, büyük bir keder karşısında ansızın kendilerini tutamaz, birdenbire boșanıverirler.
Edebiyat