saintalcala
@avicii
9 okur puanı
Eylül 2016 tarihinde katıldı
Soyun atası ağaca bağlanır, sonuncusunu da karıncalar yer.
Ölümü umursadığı yoktu, ama yaşam çok şey demekti.
Sonra acı ve boğulma geldi. Bu acı ölüm değildi, düşünceydi, sersemleyen bilincinde dalgalanan düşünceydi. Ölüm acıtmazdı. O yaşamdı, yaşamın acıları, bu korkunç boğulma duygusu; bu yaşamın ona uygulayabileceğiniz son darbeydi.
