Bir köylü, bey için dövüş horozu eğitiyormuş.
"Horoz hazır mı?" diye sormuş Beyimiz.
"Hayır hala kibirli" demiş eğitmen.
10 gün sonra gelmiş Bey: "Bizimki ne durumda?"
"Hala gölgeye sese tepki veriyor"
Bir 10 gün daha geçmiş. "Peki ya şimdi?"
"Dövüşe hazır. Başka horozlardan etkilenmiyor. Tahta bir horoz gibi kıpırtısız duruyor. Artık kemale erdi. Cesaretini kıran kayıtsızlığı bütünüyle hazmetti. Tüm rakipleri ondan köşe bucak kaçacak!"
Acımasızlık oluyor, ama insanlık hali işte. Acaba başkalarını rahatsız ediyor muyuz diye tasalanmayıp kendi hayatımızı yaşamak zorundayız. Mutlu olmanın yolu bencillikten geçiyor.