Sen buz ve ateşsin,
Dokunuşun ellerimi kar gibi yakar.
Sen soğuk ve alevsin.
Sen nergis zambağının koyu kırmızısı
Ay dokunmuş manolyanın gümüşüsün. Seninleyken,
Yüreğim donmuş bir gölcüktür,
Sallanan meşalelerle parıldayan.
Müzik olan sensin, senin şarkın degil.
Şarkı, yalnızca ardına kadar açılmış bir kapıdır,
Bırak içerdeki kararsız ezgi dışarı çıksın,
Saf ve güçlü olan ruhunun uyumu
Yalnızca seni şakır