Hatice Ay
@ay_htc
•mesleğini ve kitap okumayı seviyor
Öğretmen
Lisans
Bitlis
Adana
116 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
" Gemime geleli oldukça uzun bir zaman oldu Profesör. Hareketlerimi haklı bulmayanilirsiniz ama niyetimi anladığınızı düşünüyordum. Bakın insanlıktan nefret ettiğim doğru. Ama bugün kurtardığım adam insanlığın koyduğu birçok ezici kuralın , sınıf farkının ve gereksiz entrikalarla yönetilen devletlerin bir kurbanı. Hayatı boyunca çalışmış, ama hiçbir zaman çalışmadan başkalarının üzerinden geçinenlerin sahip olduklarına sahip olamamış. Sürekli haksızlığa uğramış ve ezilmiş. İşte bu nedenle onun sahip olduğu tek şeyi olan hayatı için kendiminkini seve seve feda edebilirim. İnsanlığa karşı olan nefretime gelince; bu sadece insanların kurallarıyla oynamayan herkese karşı duydukları nefretin bir yansıması o kadar. Umatım sizi aydınlatabilmişimdir."
Reklam
Jules Verne'nin sözlük anlamı olsaydı mutlaka bilimi macera ile harmanlayabilen , sevdiren ve bunu mükemmel bir şekilde yapan kimse olurdu heralde. Ve belki de bilimsel çalışmaların temelini kurgu ile atan kişi.
Denizaltı, özel denizci kıyafetleri, Süveyş kanalı altından geçen gizli tünel keşfi, kutuplarda yapılan bilmem kaçıncı enlem çeşitleri. Hepsi de bilime yön veren terimler.
Kahramanlarımız; Nautilus, Kaptan Nemo, Ned Land, Conceilli, Profesör Arronax ve tabi Kaptan Nemonun yoldaşları, Nautilus'un biricik mürettebatı. Denizlerin altında 20 bin fersahlık bu yolda , güven, sadakat, ihanet, çatışmalı ama en çok da keşifsel bir yolculuk.
Ve tabi şuna değinmeden de geçmeyeyim. Devlet yönetimlerine, sınıfsal farklılıklara, bedavadan geçinenlerin lüksüne, çok çalışıp asla düzgün bir hayata sahip olamayan insanlara çok güzel eleştirilerde bulunmuş.
Kaptan Nemo'nun insanlığa nefreti ve insan sevgisi arasında yaşadığı çatışmalar...
Bir Nautilus kaç duyguya ev sahipliği yapar ki? Kitabı okuduğumda bu dünyanın karmaşasından, ikiyüzlülüğünden, ihanetlerinden, güvensizliklerinden kaçabileceğim bir Nautilus'um olsaydı keşke dedim. Ve bunu çoğu zaman dedim.
Kitabı okuyun, okutun, anlatın, sevdirin. Nautilus buna değer.
"Oliver Twist'in garip öyküsü, uzun zaman önce Londra'ya yakın küçük bir kasabada başlamıştı. Pazar yeri yakınında, düşkünlerevi olarak bilinen çirkin bir taş bina vardı. Yoksul insanlar ve evsiz çocuklar bu binada barınırdı. Bu insanlar, günde bir tas çorba içebilmek için şafak vaktinden gün batımına kadar çalışırdı."
Böyle başlıyor Oliver'ın hüzünlü hayatı. Ama böyle mi bitecek bakalım?
Aslında okurken de bitirirken de çok farklı duygular hissetmiştim. Çünkü Oliver daha 9 yaşında ve çektiği çileler, yaşadığı zorluklar, bulunduğu ortamın çirkinliği, hırsızlık, adama öldürme, yaşamak için çalma, yalan... Daha nice çirkinliklerin içinde iyi kalpliliğini ve cesaretini koruyan bir çocuk. Büyüklerin gösteremediği erdemli davranışlar, cesaret, iyi kalplilik. Ve her şeye rağmen bu duygularını korumaya çalışma. Bir şeyler yazsım belki ama duygularımı tam tarif edebildim mi bilmiyorum. Bu kalemimin zayıf olmasından galiba. En çok bu durumlarda kalemimin güçlü olmasını istiyorum. O zaman daha iyi anlatırdım belki.
Bazı kitapları çok duyarız da gönlümüzde yer edinmesi okunmazdan önce olur. Bu eseri de çocuklarla başlattığınız okuma serüveni kapsamında okudum. Ve kitabı bana Samet öğrencim seçti .
Beklediğim kadar güzel bir eser değildi açıkçası. Sanki Muallim Naci bir sohbette oturmuş da öyle konu açıldıkça konuyla ilgili bir hatırasını anlatıyor gibi. Ama yine de iyiki okumuşum.
Kendisi kitabı şöyle bitiriyor:
" Bana bu kitabı niçin yazdın deseler : içimden geldi , yazdım. Diyelim ki bu da bir çocukluktur."
Reklam