Hatice Ay
@ay_htc
•mesleğini ve kitap okumayı seviyor
Öğretmen
Lisans
Bitlis
Adana
116 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
“Ve onlar önem verilen değerler uğruna her şeyin göze alınmasını ve ‘ihanete’ karşı kopmaz ‘dostluğu’ temsil ediyorlar.
Bu cümle çeviren tarafından konulmuş kitabin ilk sayfalarına. Zaten bu cümleyi okuduktan sonra kitabın ne kadar etkili olacağını hissedebilirsiniz.
İki mahalle arasında savaş var. Tabi konu Arsa. Savaşın kuralları öyle güzel ki . Taraflar öyle asil öyle onurlu ki. Kitap 100 yıl önce yani büyük ihtimalle 1.Dünya savaşı zamanında yazılmış. Ve zannımca yazarın eğer bir savaş olacaksa böyle olmalı dediğini ve bunu çocuklar üzerinden dünyaya duyurmak istediğini sezdim. Ve elbetteki yazarın vatanına olan bağlılığını çocukların Arsalarına bağlılıkları üzerinden aktarmak istediğini de anlıyorsunuz. Evet bu savaşta Pal Sokağı Çocukları’nın tarafındaydım ama karşımdaki düşmanıma da hayran kaldım diyebilirim.
Ayrıca bu kitap bir askeri bir savaş kitabı ama tüm kanlı, kirli, iğrenç savaşlara inat en güzel savaş kitabı.
Ayrıca kitabı okuduğunuzda içinizden bir ses sürekli bir kıyaslama yapar. Sineklerin Tanrısı adlı kitap ile. Orda da çocuk kahramanlar vardı tamamen . Ama asla böyle çocuklar değildi. Hangisi daha gerçekçi tartışılır belki ama kendimizden bir şeyler bulduğumuz ve bizi azıcık da olsa eski çocukluğumuza götüren bir kitap. İçinde çocuklar geçse de çocuk kitabı olarak anılsa da elbette ki birçok yetişkinin okuması gereken bir kitap. Hatta ben şöyle bir karar aldım: Bu kitabı okulda çocuklara okuyacağım . Her gün 30 dk. Çünkü çocuklar arasındaki akran zorbalığına, dışlanmışlığa, kavgalara küçükler ve büyükler arasındaki incitici kavgalara ilaç gibi gelecek bu kitap. Onlar da görsünler dostluk nasıl olurmuş, kavgalıya nasıl davranılırmış, düşman olsa bile nasıl onurlu savaşılırmış? Hatta keşke okullarda öğretmenler tarafından ders niteliğinde
Reklam
Bu kitabı 3 yıl önce almıştım. Yani o zamanlar ilgi alanlarım daha farklıydı. Şimdi de çok değişmedi de işte meşgalelerim değişti diyebilirim. Aradan 3 yıl geçmesine rağmen büyük bir beklentiyle alıp açtım kitabı. Okumaya başladım. Okudum, okudum, okudum. Ama bir türlü o beklentiyi karşılamadı kitap. Belki de ben daha başka şeyler okuyacağımı düşündüğüm için biraz hayal kırıklığına uğradım. Çok şaşırdım mesela başrol karakterlerin halka rağmen halkçı olmalarına. Görüşleri, yaşam tarzları, ahlaki olarak benimsedikleri şeyler aslında halkın yaşantısından çok çok uzaktı. Şeye de şaşırdım mesela Vedat Turkali gibi bir devrimcinin bazı konularda çok ayrıntıya girmesine. Hoş ilk defa bir devrimcinin kitabını okudum. Belki de o yüzdendir şaşkınlığım.
O dönemde yaşanan olayları; polis öğrenci çatışmalarını, yapılan işkenceleri, ölen gençleri, ajanlık suçlamalarını yazar o kadar iyi işlemiş ki okurken kendinizi olayların içinde hissetmemeniz imkansız gibi bir şey. Ben de 2020 Ankara Üni mezunuyum mesela. Bizim dönemde yaşanan bazı çatışmalara, polis müdahalelerine şahit olurdum da polislerin sert tavırları karşısında şaşırırdım. Neden derdim neden bunca anlaşmazlık? Demek taa o yıllardan varmış bu. Birilerinin bir bir şeylere dur deme ve bir başkalarının da sesleri kısma güdüsü. Kitap biraz da o dönem gençliğini, olaylarını, fikri yapısını araştırmaya itiyor sizi. O dönemin siyasi olayları, iktidar-muhalefet ilişkisi, Amerika-Rusya politikaları, Ortadoğu’da yaşanan siyasi krizler, doktrinler, Türkiye’min nasıl etkilenişi, komünizm-faşizm çatışmaları ve öğrencilerin tüm bu olanlara karşı tutumu ve daha neler neler…
Dostluk kazandı. Benim için en etkileyici kısmı buydu. Dostluğun sözlerden ibaret olmadığını gösterdi. Kitapları severim ama mutlu sonla biten kitapları daha çok severim.
#çocuklarlaberaberokuyoruz
#1Hafta1Kitap
