“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Ben Melâmet hırkasını
Kendim giydim eğnime
Ar ü namus şişesini
Taşa çaldım kime ne!"
Aşık Nesimi
...
Burada her ustanın ince yeri ayrıydı veya meftunu olduğu şey ayrı. Çıraklık böyleydi; ustanın ince yerini bilirdin. Hiçbir usta açık etmezdi aslında, yarasını hiçbir çırağa açmazdı. Çıraklığın inceliği ise oradaydı işte. Sezerdin ustanın tüm yaralarını. Ustanı ince ince süzerdin. Her boş vaktinde dikerdin gözlerini onun üstüne. Hâlini yazardın içine. Yazardın da bir Allah kuluna okutmazdın. Melâmi meşrebiydi bu. Lâkin bizim bu meşrebi taşıyamadığımız, akşamları çay ocağındaki mukallit hâllerimizden belliydi. Melâmi meşrep çırakların mevsimi ise akşamdı.
2-"Adamın biri, filanca kişinin arkasından giybet ederek dil uzatmaya başladı. Orada bulunan aziz bilge, bu sözleri duyunca ona öğüt verdi: "Yanımda onun bunun kötülüklerini sayıp beni de kendi hakkında kötü düşüncelere sevk etme. Tut ki, o adamın itibarı eksildi ama bu eksilen itibar, senin derecene eklenmeyecek ki!"
Sayfa 62 - Sa'di Şirâzî İle Bostan ve Gülistan'da - Turan Kışlakçı. (İbret dolu hikayelerinden birkaç örnek)·Kitabı okudu
Bu mâtemde olan derd ile hicrâne devâ olmaz
Bu feryâd-Hüseynî'dir dahî uşşâk nevâ olmaz
Hüseyn ile Hasen'dir ol Resûl'ün kurretü'l ayni
Sevenler âl ü evlâdı eşiğinde cüdâ olmaz
Tevallâsın teberrâsın bilen uşşâka aşk olsun
Târikatte budur âyin buna illa ve lâ olmaz
Hüseyn-i Kerbelâ'nın vâkıât-ı mâtem- engîzî
Zeban-ı hâme-i savt u hurûf ile edâ olmaz
Fasîhâ nüh-felek yâkût u rummân ile pür olsa
O mihr-i âlemin bir katre kânına bahâ olmaz
Fasîhâ nüh- felek yâkût u rummân ile pür olsa
O mihr-i âlemin bir katre kânına bahâ olmaz.
Sanma ey hace hemân mâl ü menâli tükenir
Gâh olur kim kişinin fikr ü hayâli tükenir
Dîdemin katreleri sübha-i bî-gâyettir
Mümteni'dir deme deryâda leâli tükenir
Nice def-i gam edersin bu fenâ bezminde
Bu mahkak ki mey-i köhne-sifâli tükenir
Mesele âlim ü dânânın olur mâlûmu
Hall-i müşkülde cevâbıyla suâli tükenir
Ey Fasîh âşıka sabr eylemidir lazım olan
Zâhidin ta'nı adû kîl ile kâli tükenir.