Işığın en ufak temasında her şey kökünden sarsılır ve göz için bir musikîdir başlar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Zihnin hazmı konuşma ile oluyor. Biz düşüncelerimizi başkalarının dikkatinde, başkalarının kayıtsızlığında veya hiddetinde, hattâ zulmünde yaşarız.
Ağız tadıyla pilav yiyemiyoruz yaa. Tabakta kalan pirinç sayısı kadar çocuğumuz olacağına inanıyor annem. O üç tane bırakmış, üç çocuğu olmuş. Ben bir tane bırakıyorum, tek çocuk iyi diyorum. Israrla iki tane bıraktırıyor, kardeşsiz büyümesin çocuk diyor. Her pilav yediğimizde pirinçten çocuğumun yanına bir tane de pirinçten kardeş bırakayorum. Abim itliğine beş tane bırakıyor. Annem, "Yavrum bakamazsın beşine birden, ye onları iki tanesini, üç tane iyi, ye o iki çocuğu" diye yalvaryor masada.
Descartes'ın bir uçak yolculuğu yapmış olmasını ne kadar isterdim. "Düşünüyorum, binaenaleyh varım." sözü bu yolculuğun en iyi tarifi olabilir. Yazık ki insan hayatla ve eşya ile alâkasını kesince düşünce de kendi üstüne çörekleniyor.
Masal, günlük ekmeğimiz olduğu kadar benliğimizin tabiî ifrazıdır.