Aybike
@aybikeglm
I spent my whole life being scared. Scared of not being ready, of not being right, of not being who I should be.And where did it get me ?
Ölüm, yavruma bir ay ışığı tatlılığıyla yaklaşıyor, bir ana dudağı gibi korkutup ürkütmeden alnından, dudaklarından öpüyordu.
Reklam
İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış.
Sayfa 207
İnsan birini sevmek felaketine uğradı mı esir gibi bir şey oluyor.
Sayfa 76
Sevmek denen şeyin rolü bu kadar insanı yakıp titretecek bir şey olursa kendisi, kim bilir, neydi?
Sayfa 43
Heyhat! İnsan, yabani hayvanlarınkinden üstün görünen duyarlılıklarıyla neden böbürlenir ki! Bu onu olsa olsa daha aciz bir varlık yapar. Dürtülerimiz açlık, susuzluk ve arzuyla sınırlı kalsaydı, az çok özgür olabilirdik. Oysa esen her rüzgar, rasgele bir sözcük ya da o sözcüğün çağrıştırdığı bir imge bizi duygulandırır.
Reklam