Dostluk, arkadaşlık, kardeşlik bağı o kadar ince o kadar detaylı bir şekilde ele alınmış ki, her Hasan-Emir paragraflarında kendimi göz yaşlarımı silerken buldum. Muhteşem bir sürükleyicilği var kitabın. Baba ve Emir ilişkisi, Rahim Han ve Emir ilişkisi... hepsi çok yerinde bir bağlantı idi. Kitabı okurken Emir'den çokça nefret ettim, sonrasında kendimi Emir için üzülmüş halde bulacağımı hiç düşünmüyordum. Hasan... Bence bu kitabın ana karakteri... Keşke Hasan, Emir kadar şanslı olabilseydi, her açıdan. Kitabın en sevdiğim özelliklerinden biri de Emir'in sürekli Hasan ile geçmişlerine yer vermesiydi. Unutup gitmemesine ve Sahrab için çabalamasina çok sevindim... Sahrab... Babasının kaderini yaşamadığı için çok mutluyum. Emir'in Sahrab için çabalamasi, belki de kitabın sonunda Emir'i az da olsa sevmemin nedenidir.
Kitabı aşırı beğendim, o kadar sardı ki... sürekli okuyasım geldi sonlara yaklaştığımı hissettiğimde de bitmesini hiç istemedim. Orhan Pamuk'un okuduğum ilk eseriydi. Kitap beni çok içine çekti sanki adeta Kemal'in çok yakın dostuymuşum gibiydi. Hissettiklerini, yaşadıklarını ha kağıda dökmüş ha bana dökmüş bir farkı yoktu. Kitaptaki yanlışlar, doğruları tartışmak pek bize düşecek şey değil diye düşünüyorum. Her yazarın bir düşüncesi vardır ve bunu kitapları sayesinde bize iletmek isterler. İletildiğini de görüyorum. Sadece bir şeyi çok merak ediyorum, Füsun'un bu yaşananlarda ne hissettiğini.. Keşke Füsun'un gözünden de okuyabilme şansımız olsaydı. Füsun'un ölüm kararını da vermesini ben anlayamadım sanırım. Neden her şey çok iyiye doğru giderken böyle bir şey yaptı? bunu anlayamadım.
Açık konuşmak gerekirse, kitabı alırken Üstün Dökmen'in psikoloji alanında yaptığı çalışmalar yüzünden aldım. Kitap hakkında konuşmak gerekirse de, Tam anlamıyla muhteşem bir eser. Bitmesini istemediğimden dolayı düzgünce okuyamıyorum bile. Beni kitabın içine sürükleyip, merak ettiren nadir kitaplardan birisi. Üstün Dökmen'in ellerine ve yüreğine sağlık
Açık konuşmak gerekirse, kitabın sadece ara sayfalarındaki sözlerini beğendim. Ve yazılış tarzını. İnsana "beni oku" dedirttiriyor ama pek sürüklemiyor.
SiyahTalha Bora Öge · Karatay Akademi · 2013500 okunma
Kitabın akıcılığı ve sürükleyiciligine bir itirazım yok. ama anlamak gerçekten çok zordu. Bira sayfayı 2 3 kez okuduğumu hatırlıyorum. Hatta şuan okumama rağmen tekrardan okuyacağım.