Aybüke Bayırlı

Aybüke Bayırlı
@aybke18
“Her yeni gün,insanın fazladan kazandığı bir gündü.”
Sayfa 44·Kitabı okuyor
Reklam
Geçmişe dair bir film,geçmişin aynısı değildir.
Babam omuzlarında tonlarca geçmiş taşıyan bir Atlas'tı. Şimdi, o aramızdan ayrılınca, tüm o geçmişin çatırdayarak üzerime usulca yıkıldığını, beni tüm öğle sonralarının arasına gömdüğünü hissediyorum. Çocukluğun sessizce yıkılıp dağılan öğle sonraları. Ve yardım için çağıracağım kimsem yok.
Bakın, siz zeki bir insansınız, ona eziyet etmenin hiçbir anlamı yok, bu son. Akşam dükkânları kapatırken indirilen şu demir kepenklerin çarpması gibiydi. Anlamı yok... güm, bu son... güm, güm.
“Babam öldü ve Babam ölüyor tümüyle farklı iki cümle. İlki bir olgu, bir sonuçtur, ikincisi - bir roman. Umut ve çaresizliğin birbirini besleyip alevlendirdiği uzun bir hikâye. Birinin oksijeni daima diğerinin ateşini harlar. Ölüm bir dil meselesidir aynı zamanda. "Öldü" kelimesi kısa ve vurucudur. Son nefesin "d"si ve feryat dolu o son "ü" hayatın alfabesindeki son harflerdir. Son seslinin üzerine düşen vurgu, ki o artık sesli bile değildir, son çiviyi çakar ve umuda yer bırakmaz.”
Reklam