Çocukların tek düşündüğü, kimsenin onlara haksızlık etme hakkının olmayışıdır. Siz ona haksızlık etseniz de sizi yine sever ama bir daha asla aynı çocuk olmayacaktır.
Hiç kimse uğradığı ilk haksızlığı hazmedemez...
Benzetmek gerekirse, şiir bir yağmurdur. Sadece dostun, çevrenin tarlasına yağdırır ve bazı kesimlerden iltifat meyvesi beklerseniz netice hüsrandır. Yağmurun bana göre sınırı olmamalı.
Herkesin tarlasına yağmalı...
Kimisi ıslandığından şikâyet eder, kimisi çok yağdı der, kimisi de az oldu hükmünü verir. Her şeye rağmen yağmurlar yağmalı. Samimiyetle ve hiçbir art niyete dayanmadan "İyi oldu" diyenlerin bulunduğu topraklar kurak kalmamalı.