"Gülen, sohbet eden binlerce insanın içinde ben kendi içimdeki o kayıp insanı arıyordum."
Zweig'ın yine dönüştürücü hikâyelerinden birisi..
Suç işleyen bir adamın tekrar hissetmeye başlamasındaki o muhteşem ruhani uyanışı.
Öteki: Sen insanları tanımıyorsun. Onlar iyidirler.
Beckmann: Amma da iyidirler. İyi oldukları için mi beni öldürdüler? Onlar kahkahayla güldüler. Beni kapı dışarı ettiler. İyi insan oldukları için.