Ay
@aybukeymis
Kitaplığa koyulup unutulan, görünmeyen sonra da görünmez olan ama içerisinde okununca kendini bulacağın şiirlerin, alıntıların ve hikayelerin olduğu bir kitap insan olsaydı, tanıştırayım efendim ben.
Kitap başladığı andan itibaren sanki karşımda Sait Faik Bey masamızda çay, gözümüz, kulağımız anılarda sohbet ediyoruz. Bazı yerlerde o kadar kaptırmışım ki kendimi Mercan Ustayı, Apostol Efendiyi ben de artık iyi tanıyorum. Gelmiyor artık böyle adamlar hayata.
Kelimelerim kifayetsiz kalıyor.
Bir kadının henüz on üç yaşında başlayan aşkını bu kadar derin, bu kadar etkileyici anlatımını bırakmak istemeyip kitabı oturduğum yerde başladığım gibi bitirdim. Tüm kitabın altını çizmek istedim resmen. Altını çizdiğim yerleri defalarca okudum. Her anlatılan anı, duyguyu yaşadım. Gözlerim doldu, heyecanlandım. Mest oldum. Okuyun, okutun, okutturun.
Sanat sanat için midir yoksa toplum için mi
Bilemem ama bu kitap benim için değil o kesin. Başlığı burada bir okuyucudan görmüştüm bu kitaba benim yazabileceğim en uygun başlıktı. Yazarın anlatımından mı bilemiyorum ama okurken nerdeydi şimdi, ne olmuştu da buraya geçti, bunu anlattı ama niye diye soruları oldukça sık sordum. Müzeyyen belki de doğru bir karar verdi. Böyle içinden mi dışından mı konuştuğu belli olmayan bir adamla ömür geçmez gibi. Tabi belki ben doğru okuyamamış olabilirim.
Bir siyeh çerde cevandır
Siyeh-çerde(!)’nin hasretini bu kadar güzel anlatıp altını çizdirecek o kadar değerli cümlelerden sonra hayalimde canlanan daha duygusal daha anlam yüklü bir sonu okuyamadım.
Sevda’nın bizimle alay eder gibi konuşması gibi bir son olabilirdi fikrimce. 
Araba Sevdası
Araba Sevdası