ayca bedir
@aycabedir
Şu anda okuduğu kitap
Böylece dünyadan habersiz çocuklar yetişiyor. (...) Onları hiçbir şey şaşırtmıyor, hiçbir şey korkutmuyor ve hayrete düşürmüyor, şu günlerimizin kaosu ortasında minik Buda rahiplerinin uzak sarsılmazlığı içinde oturuyorlar.
...
Bu rahatlık cilasını şöyle bir kazıma fırsatını her elime geçirişte, altta bambaşka gerçekler buldum. Sarsılmazlık değil, derin mi derin bir kaygı gördüm. Ve kaygının da arkasında sıkıntı, buhran, yaşamın hiçbir amacı olmadığı düşüncesi vardı. Ve sonra da müthiş bir kırılganlık ve duygusal hamlık.
Bu rasyonel çılgınlık kapsamında unutulan bir şey var ki, bu da bedenin beyin tarafından yönetildiğidir. Beyin de kendi başına bırakıldığında, bir dayanak noktası olmadığında inanılmaz kırılgandır.
....
Ama belki de hekimin en baştan beri bize değişik bir şey söylemesi gerekirdi. Bize kan vermemizi ya da analiz yaptırmamızı öğütlemeden önce şunu sorabilirdi: “Neden bakışlarınız böylesine hüzünlü? Yüreğinizde nasıl bir ağırlık var? En son ne zaman otların üzerine yatıp, gökyüzünü çimenlerin içinden seyrettiniz? Ne zaman yaprakların arasından esen rüzgarın sesini dinlediniz? Varolduğunuz ve yaşam denen bu olağanüstü serüvenin bir parçası olduğunuz için hiç minnet duydunuz mu?”
..... Kısa süre içinde her şeyi mahveden bu nefret de nereden çıkmıştır? “Belki” dedim arkadaşıma, “sonra ne olduğunu değil, -önce- ne olduğunu sormak gerekiyordur.” Ya da daha iyisi önce ne -olmadığını- sormak. Çünkü belli ki bu insanlar böylesine önemli bir adımı atma aşamasına, bir önceki adımı atma yani kendi kendilerini tanıma şansını yakalayamadan varmışlardır.
..... Oysa her şeyi avukatların eline bırakmak ve yeniden bağımsız olmak işin en kolay yanıdır. Ne var ki bu, gene sadece görünürde var olan bir bağımsızlıktır, çünkü gerçek olan bağımsızlık kayıtsız koşulsuz olarak kendi özünü ve gerçek tasarını derinden tanımaya bağlıdır.
Hiç ara vermeksizin olması gerekeni ve olmaması gerekeni, olanı ve olacağı düşünüp duruyoruz. Kafamızın içinde sürekli bir anılar, varsayımlar, yargılar ve umutlar izdihamı yaşanmaktadır ve bunlar bizim an’ı yaşamamızı engellemektedir. Oysa yaşamın zamanı -gerçek olan tek zaman- şimdidir, bu andır.
Temellerinin artık önyargı ve yargı değil, alçakgönüllülük ve anlayış olduğu dünyayı oluşturmak için yürümeliyiz.