" Arkadaş edinmeden, hayatı yaşamadan, sadece kitap okuyarak geçirdiğim günlerde geliştirdiğim içe dönük, suskun kişiliğim annem için son derece tehlikesizdi.Ne var ki ben okudukça ondan gizlice, adım adım uyanıyordum."
" O zamanlar ilk defa büyülü bir şekilde hissettiğim gücün yaşamama izin vermesiyle yaşıyorum. Beni nereye götürdüğünü sorgulamıyorum, belki beni yeni bir uçuruma doğru, başkalarının ahlaksızlık dedikleri uçuruma veya tamamen ulu bir yüceliğe sürüklüyordu. Bunun cevabını bilmiyorum ve bilmek de istemiyorum. Çünkü inanıyorum ki yalnızca kaderi gizli kalan, hakikaten yaşar. "
Bu rüzgar sızlatıyor yüreğimi,
Koca çınar, hasretini serpiyor sokaklarıma.
Kuşlar, göç ediyor bu diyardan,
Sesini de kokunu da alıp götürüyorlar...
Kuru bir yaprak gibi savruluyorum yokluğunda.
...
Toprak, veda ediyor solmuş çiçeklerine,
Biten ömürleri alıp götürüyor sonbahar...
Sen, sen yoksun!
...
Ayça