Ayça Narin
@aycanrn
" Kelebekler kadar hür ve ömrü kısa.."
Şu anda okuduğu kitap
Dünya hayatı kolaylaştıran bir dolu araçla dolu şimdi. Sahip olduğumuz her şeyin sayısı artıyor, peki ne azalıyor? Sevgi. Zaten bizim ihtiyacımız olan şey korku değil sevgiydi. Sevdiğin için fedakârlık da korkuyla değil sevgiyle mümkündü.
“Zoru kolaya dönüştüren şey sevgidir…” derdi babam. “Sevene zorluk yoktur…” derdi.
İnsan sevdiğinin hatırına alışırdı alışamam dediği her şeye. Sevdiğinin hatırına yapardı yapamam dediğini.
Peki file âşık olan bir tırtıl var mıdır acaba şu hayatta? Ya da âşık olduğu tırtılın yuvasını istemeden de olsa ezen bir fil olabilir mi?
Kim bilir, vardır belki de… İmkânsız gibi görünse de mümkünler her zaman kalabalıktır benim içimde. Mucizelere inanırım çocukluğumdan beri.
Bilmiyorum gitmek işin zor yanı mıydı, kolay yanı mı? Kolay olmadığını anladım gitmelerin. Hesaplaşması varmış, dönmek isteyip de dönememesi, yüreğinde uzayıp giden gurbetleri varmış. Kendini suçlarmış insan, vicdanı rahat bırakmazmış onu. Dışarıdan göründüğü gibi kolay bir iş değilmiş çekip gitmek… Üstelik insan gittiğinde iki kişilik bir bedel ödüyormuş, anladım.