Bulutlar ne kadar da pembe görünüyordu buradan. Zaten sevince her şeyin rengi değişebiliyor.
Başka bir düzenin içinde dönüyor dünya. Âlem, başka bir âleme akıyor coşkuyla. Papatyalar daha kesif kokuyor mesela, bulutlar pamuk şekere benziyor, meyveler daha tatlı, su daha şifalı, denizler daha mavi, kuşlar daha nağmeli, toprak daha bereketli, mevsimler hep bahar…
Yıldızlar bulutlardan daha da yakınmış gibi görünüyorlar mesela bana… Kollarımı kaldırsam dokunabileceğim sanki.
Sadece aklım değil, hiçbir hücrem inanamıyordu gördüklerine. İşte şimdi gök mavi. İşte şimdi ölsem de, her şey tam gibi. İşte şimdi ondan ayrıldığım gün durdurduğum yaşım saymaya başlayabilirdi.