Aycan Derin
@aycn_drn
16 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Dostoyevski okurken başlarda zorlanıyordum ama yavaş yavaş diline alıştığını düşünüyorum. Beyaz Geceler kitabını okuduktan sonra daha çok emin oldum diyebilirim.
Kitapta hayalperest bir karakterimiz, sokakta dolaşırken Nastenka adında bir kızla karşılaşıyor ve biz de kitapta birlikte geçirdikleri 4 günü okuyoruz. İlk başlarda hayalperest karakterimiz Nastenka'yla dost oluyor fakat daha sonra hislerinin çok daha ileri boyutta olduğunu farkediyor. İkinci gece ise Nastenka'nın başka bir gence aşık olduğunu öğrenerek duygularını ondan gizlemeye çalışıyor.
Kısacık bir öykü kitabı olsa da beni çok etkiledi, özellikle sonunda çok duygulandım. Yazarın kitabın ismine Beyaz Geceler demesinin sebebi de karakterimizin sevdiği kız ile geçirdiği 4 geceyi bu isimle nitelendirmesiymiş. Bu bilgiyi öğrenince kitap daha da bir anlamlı oldu benim için. Hayalperest karakterimizin hikayesini okurken biraz zorlansam da kitap genel olarak çok akıcıydı ve bir oturuşta bitirebileceğiniz bir kitaptı. Eğer Dostoyevski ile tanışmadıysanız bence Beyaz Geceler tanışma kitabı için çok uygun. Kesinlikle okuyun, tavsiye ediyorum.
Aycan Derin
Çok keyif almıştım okurken bende. Şimdi Karamazov Kardesler'i okuyorum iyi gidiyor🥰
Birkaç gün önce bitirdiğim ve beni derinden etkileyen bir kitabın yorumu ile geldim.
İlk önce kısaca konusunda bahsetmek istiyorum:
Bir kasabada başmuallim olarak görev yapan Zehra Öğretmeni tanımakla başlıyoruz kitaba. Zehra öğretmen, kasabada en sevilen, alçakgönüllü, hatırı sayılan bir kadındır. Görevini en layığıyla yerine getiren bir öğretmendir. Bunca iyi huyunun yanında bir hissi içinde öldürmüştür. "Acımak" duygusunu. Yanlış yapılan bir şeye, sorumsuzluğa asla tahammülü yoktur. Bunun sebebi de geçmişidir.
Bir gün Zehra Öğretmen, babasının çok hasta olduğu haberini alır. Geçmişte yaşadığı olaylardan ötürü babasının yanına gitmek bile istemezken bir an düşünüp gitmeyi karar verir. Babasının eşyalarının arasında bir hatıra defteri bulur ve okumaya başlar. Ve anlar ki babası ve ailesi hiç sandığı gibi insanlar değildir.
Aslında konusundan bile anlayabilirsiniz ne kadar hassas ve dokunaklı bir kitap olduğunu. Herkes çok seveceğimi söylemişti ama bu kadar etkileneceğimi asla düşünmemiştim. Son sayfalarda gözyaşlarımı tutamadım. Kitap o kadar akıcıydı ki elimden bırakamadım ama çabucak bitsin de istemedim. Ocak ayı içinde okuduğum en güzel kitaptı. Yazarın dilinin akıcılığı ve kitabın sizi içine çeken konusu sayesinde hemen bitirebileceğiniz bir kitap. Elinde olanlar hemen okusun, olmayanlar da hemen alıp okusun derim ben. Bu yılın favorileri arasına girdi benim için kesinlikle
Aycan Derin
Okuyacaklarıma eklendi bile🥰