2 saatlik otobüs yolculuğunda okuduğum , ilk İlhami Algör kitabı. Dili , anlatışı, tasvirleri öyle güzeldi ki bitmeseydi /böyle bitmeseydi dedim. Kitap bitince tam olarak hissettiğim şuydu; "Film bitmiş de , herkes salondan çıkarken, aklı son sahneye takılı kalmış, koltuğuna çakılı adam ruhuyla baktım"