ayça
@aycspotlessmind
ruhum sürekli bir arayış ve oluş içinde
Şu anda okuduğu kitap
İnsanları hayatımıza bir çok farklı sebeple çekeriz. Shirley MacLaine’nin belirttiği sebeplerden biri geçmiş yaşamla yüzleşmektir. Benim inandığım bir başka sebepse, ilişkilerin bize geçmişimizdeki eski, sağlıksız örüntüleri iyileştirmek veya değiştirmek için bir fırsat vermesi durumudur. Geçmişin; geçmiş yaşamlar mı olduğu, yoksa kendi ailemizin geçmişi mi olduğu buradaki temel konu değildir. İlişkilerimiz aracılığıyla kendimizi ve diğerlerini sevmeyi öğrenmek zorundayız. Bu, bu kadar basittir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şimdi annesiyle konuşmaya başlıyor: "Sen orada olmadan hayatımı yaşama özgürlüğüme ihtiyacım var. Senin eleştiren gözlerle beni izlemenden kurtulmam gerek. Hep yanlış yaptığımı düşünüyorsun. Senin yüzünden kendimi kapana kıstırılmış hissediyorum.”
Mükemmeliyetçi biri için kontrol hem esaslı bir olay hem de önemli bir sorundur. Kendilerini hayli kontrolden çıkmış hissettikleri için etraflarındaki her şeyi ve herkesi kontrol etmeye çalışırlar. Kendilerini ve ailelerini mükemmel yapmaya çalışırlar ama durmaksızın getirdikleri eleştiriler ve olumsuzluğa odaklanmaları sonucunda tam tersi gerçekleşir. Çevrelerindeki insanlar kendilerini o kadar yetersiz hissederler ki nihayetinde denemeyi bırakırlar. Ne yaparlarsa yapsınlar o kişinin beklentilerine veya standartlarına ulaşamayacaklarını hissederler. Ne yaparlarsa yapsınlar karşıdan övgü alamayacaklarını bildiklerinden çabalamayı tamamen bırakırlar.
En az bir mükemmeliyetçi ebeveynin yaşadığı bir evde büyüyen çocukların özsaygısı çok düşüktür; fazlasıyla içsel gerilim ve kaygı taşırlar. Gerilim, asla mükemmel olamama korkusundan kaynaklanır, bu yüzden hep sevilmediklerini hissederler. Mükemmeliyetçi ebeveyn sürekli kuralları ve standartları değiştirdiği için çocuk bir hedefe ulaşabilse bile standartlar otomatik olarak bir seviye yükselir.
Birçok anne baba koşulsuz sevmeyi bilmez. Sevgileri performansa bağlıdır. Başka bir deyişle, çocuk ebeveynlerin standartlarına göre davranırsa sevgi görür. Çocuk, anne babanin beklentilerine göre davranmazsa, eleştiri ve reddedilme ile karşılaşır.
Bu koşullu sevgi, mükemmeliyetçilikle birleştiğinde çok yıkıcı bir hal alır. Mükemmeliyetçilik, ebeveyni sürekli çocuğunun ne yapmadığına odaklanmaya, onların eksiklerini ve hatalarını parmakla göstermeye götürür.