Aydin Aliev
@aydin2000
Şu anda okuduğu kitaplar
Ne demek hocam candan uzaklaşmak?1000k
Özden, coşkudan, anlamdan uzaklaşmak. Hangi mevki makamda olursan ol ve servetin ne kadar olursa olsun, kendi özüne, "can"a merhaba demeden yaşamında anlam bulamazsın! Biliyor musunuz, bizde insanlar genellikle dede veya büyükanne olduğunda o "can"ın kıymetini daha iyi anlıyor. "Bizim torun" gibi sahiplenmelerle o "can"ın üzerine titriyor. Çünkü sosyal mecburiyetlerden kurtulmuş oluyorlar, yani birer anne baba olarak içinde oldukları sosyal mecburiyetlerden.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Neden Böyle?1000k
Çünkü çoğu kez "Sana çıkarım kadar değer veririm," bakış açısına sahibiz. Yani avokadoyu salataya koyup yeme peşindeyiz. İşte yapılan yanlış burada. Her şeye çıkarı kadar değer vermekte. Farkına varmadan yapılan öyle büyük bir hata ki bu. Kimseyi geliştirmez. Oysa karşındakine bakınca şunu görmek mümkün: "Burada bir öz var ve o öz aslında muhteşem bir potansiyel." İlişki içinde olduğumuz insan "biz"in bir parçası ve karşımızdaki insanda muazzam bir gizil güç var. İşte anahtar bunu görmekte ve anlamakta. Farkında olmamız gereken bir şey daha var: Öyle bir doğamız var ki, aile gibi yakın ekibimizdeki kişiler mutlu olunca biz de mutlu oluyoruz. "Sen kazanınca ben de kazanıyorum, ben kazanınca sen de kazanıyorsun," gerçeğinin farkına varıldığı andan itibaren tutulacak en akıllı yol, "Sana nasıl yardımcı olabilirim?" çabası olmalıdır. Evet, bu kadar basit işte: Sana nasıl yardımcı olabilirim? Buradan hareket ederseniz, barış ve mutluluk dolu dünyalar kurarsınız.
Bana göre hayatın anlamı keşiftir. Hayat bir keşif yolculuğudur. Neyi keşfedeceksin? Özünü, kendini.
Sonra "avcılar" (hunters) gelir. Don Juan'a göre az sayıda insan avcı olur. Avcı, kendi hayatının anlamının avcısıdır. En önemli becerisi pusu kurmaktır. Anlamı avlamasının gerekliliğini bilir. "Şu adamla sohbet edilir, onu takip edeyim; şu adamın kitabı okunur; şu programı seyretmem lazım; benim arkadaşlarımın şöyle olması gerekir," demeye başlar; seçicidir.
İç tanıklığa önem veren kültürde kişi önce kendi özüne, vicdanına hesap verir. Sınavda öğrencinin başına gözetmen dikmeye gerek yoktur. En önemli denetimci içindeki vicdanıdır.