Doğal yapımız fazla değişmedi. En uygar kişilerin benliklerinin derinliklerinde yalnız kalma, destek alamama ve tehlikeye açık olma korkusu yatar. Günümüzde insanlar birbirinden uzaklaşmıştır ve toplum bütünlüğü eskiye oranla azalmıştır. Bu nedenle bir gruba ait olma, güçlü müttefik ağına sahip olma, her taraftan desteklendiğini ve korunduğunu hissetme gereksinimimiz artmıştır. Bu duygu elimizden alınınca kırılganlığımızın getirdiği ilkel korkuya geri döneriz. Böl-ve-fethet stratejisi hiç bugünkü kadar etkili olmamıştı: insanları bağlı oldukları gruplardan ayırıp kendilerini dışlanmış, yalnızlaştırılmış, korumasız bırakılmış duygusuna iterseniz, inanılmaz derecede zayıf düşürürsünüz. Kapıldıkları zayıflık duygusu da size ister baştan çıkarmak ister panik yaratıp gerilemelerini sağlamak amacıyla onları köşeye sıkıştırabilmeniz için büyük bir manevra gücü sağlar.