Eda Aydın Torun
@aydnedaa
Şu anda okuduğu kitap
"... ben yatağımda, gözlerimi beyaz tavana dikmiş sırtüstü yatarken sessizlik büyüdü, büyüdü, bir an geldi ki kulak zarımın sessizlikten patlayacağını sandım. "
"Geceyle gündüz arasına birdenbire kayan ve hiç bitmeyecek olan bir üçüncü zaman diliminde yaşadığımız duygusuna kapılmıştım."
" Sessizlik bunaltıyordu beni. Sessizliğin sessizliği değildi bu. Benim kendi sessizliğimdi. "
" Tıpkı bir kasırganın merkezindeki sakin bölge gibi durgun ve bomboştum, çevremdeki karmaşanın içinde yuvarlanıp gidiyordum. "
Herkes hayal kurar. Gerçekleşmeyeceğini bile bile... Çünkü hayal kurmak insanı ayakta tutan en güzel şeydir ve tabii insan yanında bir şeyler paylaşabileceği, birlikte hayaller kurup, hayalleri için mücadele edebileceği bir yoldaş arar.
Kitabın baş karakterleri George ve Lennie de fiziksel ve zihinsel olarak birbirlerine zıt iki dost. Lennie; saflığı, iyimserliği, karşılıksız sevgiyi, gücü temsil ederken, George; zekayı ve mantığı temsil eder. Bu iki dostun mevsimlik işçi olarak çalıştığı bir çiftlikte başlarından geçenleri, aralarındaki güven ve sevgiyi Steinbeck'in kaleminden sanki film izler gibi okuyoruz.
Lennie’ye döndüm: “Atla suya dedim.” Atladı. Hiç yüzme bilmiyordu. Biz onu çıkarana dek nerdeyse boğuluyordu. Onu çekip sudan çıkardım diye bana öyle minnet duydu ki “atla!” diyenin ben olduğumu hepten unutmuştu.
Ancak öyle bir zaman olur ki insan hiç istemediği şeyleri yapmak zorunda kalır. Herkes öldürür sevdiğini...
