“Hayat işte.” diye düşünüyor beyefendi,köpeklerin arasında kafesteki ayının tam karşısında,günlerce, aylarca bir koyun postuna sarılarak yaşamak… Sadece ve sadece bir emekli maaşına sahip olabilmek için.
Kendimi bir yetişkinden ziyade ne halt yediğini bilmeyen bir ergen gibi hissediyor ve gelecekten çok korkuyordum. Hayat kim bilir daha kaç farklı şekilde ağzıma sıçacaktı? Üstelik arkamda bir ailem falan da yoktu. Yani başıma ne gelirse gelsin tek başıma mücadele edip altından kalkmak zorundaydım.