Şermin Yaşar'ın okuduğum ikinci romani söyleme bilmesinler. Elinize aldiğınızda bırakamayacağınız bir gunde gözeriniz dolarak, yüreğiniz sızlayarak okuyacağınız bir roman 'Soyleme Bilmesinler'.
'Neşe bulaşıcıdir falan diyorlar ya. Yalan. Neşe kolonya gibi bir sey. Dökünüyorsun, o an ferahliyorsun. Sonra uçup gidiyor burnundan, elinden, üzerinden. Kasvet öyle değıl ama zamk gibi, bulaşıyor ve dokunan herkese yapışiyor.' diyor yazar kahramanin ağzindan.
Aile bağlari nasil dugumler atar insanlarin kaderine? Iste her kahramana soz hakki vererek bu dugumleri aciyor yazar Soyleme Bilmesin'lerde. Akici bir anlatim,yalin bir dil, çarpici bir olay orgusi icinde ...Kahraman diyor ki sonunda 'Yalansiziz artik. Hala bir kac sırrimiz var . Ama yalansıziz.