Oysa bizi birbirimize bağlayan, acılarımızdır. İnsanın, bir başka insanla, en güçlü ve belki de tek bağı 'acı'dır. Annenden bahsederken içinden ağlamak geliyorsa, bir daha asla çekinme olur mu? Kendi acısına tutunmayan biri, başka birine tutunabilir mi hiç! Birbirimize tutunmazsak... savruluruz Atlas!
Takdir edersiniz ki herkesin cehennemi farklı. Hulki'ye göre kalabalık, başkasına göre ıssızlık, kimine göre aşırı sıcak, kimine aşırı soğuk. Korkunuz, hangi vesvesenizin üzerine inşa olunduysa cehenneminiz orasıdır. Dolayısıyla, 'Herkesin cehennemi kendine!' desek yanlış söylemiş olmayız.