Aygan H.

Kitap okuyamama hastalığına tutuldum. Zorunlu kalmadımça hiçbir şey okuyamıyorum. Ne yapayım ? Dahiliye bakar mı buna ? 🤔
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ÇOÇUKLUĞUMUZ
Annemin bana öğrettiği ilk kelime Allah, şahdamarımdan yakın bana benim içimde Annem bana gülü şöyle öğretti Gül, Onun, o sonsuz iyilik güneşinin teriydi Annem gizli gizli ağlardı dilinde Yunus Ağaçlar ağlardı, gök koyulaşırdı, güneş ve ay mahpus Babamın uzun kış geceleri hazırladığı cenklerde Binmiş gelirdi Ali bir kırata Ali ve at, gelip kurtarırdı bizi darağacından Asyada, Afrikada, geçmişte gelecekte Biz o atın tozuna kapanır ağlardık Güneş kaçardı, ay düşerdi, yıldızlar büyürdü Çocuklarla oynarken paylaşamazdık Ali rolünü Ali güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar kahraman Ali olmak bir hedef her çocukta Babam lambanın ışığında okurdu Kaleler kuşatırdık, bir mümin ölse ağlardık Fetihlerde bayram yapardık İslam bir sevinçti kaplardı içimizi Peygamberin günümüzde küçük sahabileri biz çocuklardık Bediri, Hayberi, Mekkeyi özlerdik, sabaha kadar uyumazdık
Sümbül Soğanım
Anlayamıyorum Bir şeyi önemli ya da değersiz yapan nedir ? Belki size göre geçen sene avam bir marketten 1 liraya aldığım sümbül soğanının önümüzdeki yıl açıp açmamasının bir önemi olmayabilir. Hatta yalnız sizin için değil dünyadaki bilmem kaç milyar insanın herbiri canım sümbül soğanımı değersiz ve hatta gülünç buluyor olabilir. Fakat hiçbir şey, hayatımda iyi diye tanıdığım ne varsa hepsini kalbimde son bir gayretle toplayarak sevdiğim, sümbül soğanımın açacağına olan inancımı sarsmaya yetmiyor işte... Güzel sümbül soğanım, dayatı önem vermelerle tapındığımız her şeye inat çok fazla bekletme beni... 4/12/17 11:39 Yunus Emre Amfisi
Teşekkürler YUMOŞ♡♡
Aslında ne kadar çok şeye sahibim daha doğrusu aslında her şeye sahibim. Bir kere ölmedim hala hayattayım bu her şey için bir umut var demek. Sonra sağlıklıyım, dişim bile ağrımıyor şu an. Annem, babam, kardeşlerim tüm sevdiklerim hayattalar dahası sağlıklılar dahası yanı başımdalar. İşim, okulum, odam, param, kitaplarım, dostum, içten içe boyunu bükük hayallerim, arda az biraz efkarlandıran dertlerim... Her halden anlayan bir kalbim, vicdanım, kendimden başkası için de akabilen gözyaşlarım var... Annemin yeni yıkadığı nevresimin huzur dolu kokusu hatırlattı bana bunları.. Teşekkürler YUMOŞ.. Temmuz /2017