Ayla demir
@aylinayla
Ben doluyum, dolana akarım.
Şu anda okuduğu kitaplar
İleri, hızlı gidenler için bir yöndür, ben ise günlerimi, sonunda karalayacağım cümleleri cilalamakla geçiriyordum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Romancı ve hikayeci yönü kadar kuvvetli bulmadım Sabahattin Ali'nin şair yönünü. Hapishanede yazdığı şiirlerden oluşan kitap oldukça ince. İmgelerden, kapalılıktan ve ideolojiden genel manasıyla uzak şiirler.
Ruhsal yalnızlığın hakiki yalnızlıktan daha derin olduğunu, daha yıkıcı sonuçlar doğurduğunu çok güçlü hissettiren bir roman. Sabahattin Ali, çocukluğundan beri ailesi de dahil olmak üzere insanlardan göremediği kabulleniş ile ruhuna yerleşen daimi yalnızlığı bu romanında çok derinden işlemiş. Romandaki Raif Efendi de Maria Puder de yazarın kendi aslında, hatta iki karakterin yalnızlığının toplamı Sabahattin Ali. Toplum normlarına uymadıkları için dışlanmış ya da belki de kendilerini dışta tutmuş iki yalnız ve aykırı karakter Berlin'de birleşirler. Birleşme kolay olmaz elbette, ancak romanın büyüsü de bu birleşememe sancılarında yatar. Psikolojik tahlillerin gücü, ana karakterlerin ruhlarının dökülüşü romanı ikinci kez okuyor olmama rağmen değerinden hiçbir şey kaybetmedi. İnce, ancak yoğun bir roman.
