“Ben ise düşünüyorum.İşte şurada saman yığınının yanında yatıyorum...Vücudumun kapladığı daracık yer geriye kalan boşluğun, benim bulunmadığım benimle hiç ilgisi olmayan boşluğun yanında o kadar küçük kalıyor ki!Yaşayabileceğim süre de benden önce var olan, benden sonra da devam edecek olan sonsuzlukla ölçülünce o kadar önemsiz ki!
Öyleyken bu atomun,bu matematik noktanın içinde kan dolaşıyor,beyin çalışıyor,istekler doğuyor...Ne saçmalık!Ne boş şeyler!”