Hayat zorlu bir mücadeledir. Koskoca evrende ayakta kalmaya çalışan aciz birer insanız hepimiz. Kalabalıklar içerisinde olsak da acılar ve zorluklar söz konusu olduğu zaman kendi hikayemizde yalnızız. Öyle bir yolda en çok ihtiyacımız olan, kendimize, özümüze göstereceğimiz şefkattir.
Değerlendirici ben, var olan ben'e daha anlayışlı yaklaşırsa, hatalarını gerçekçi şekilde değerlendirirse iki ben arasında uyum daha fazla olacaktır ve kişi ruhsal açıdan daha dengeli olacaktır.
Kişisel anlamda daha ileri gitmemizi, duygusal açıdan gelişmemizi sağlayan şey acımasızlık değil kendimize şefkatle ve anlayışla yaklaşmaktır.
İlk olarak var olduğumuz beni ve bu benin yaptığını anlamayı başardığımızda gelişim için önemli ilerlemeler kaydetmiş oluruz.