Ta derinlerime bakmak hep zor geliyor. Özellikle de negatif duyguların tam ortasındayken. Nasıl tarif etsem? Her şeyin yolunda olduğunu biliyorum ama gerçekten de yolunda olduğunu devamli kontrol etmekten de kendimi alamıyorum ve bu süreçte kendimi mahvediyorum gibi. Bugün de öyleydi. Devamlı sizlanasım geldi Birine sırtımı dayayıp üzgün olasım geldi. Bana göre üzüntü, en rahat, en tanidik ve elimin hemen altındaki duygu. Günlük hayatımla bütünlesmis bir alışkanlık.
Benim gibi olan başkalarını merak ediyorum, dışanıdan tamamen iyi görünüp de içeriden çürüyen, bu çürümenin hafif bir "iyi olmama" ama aynı zamanda "kahrolmama" halini taşıyan başka insanları.."
Düşebileceğiniz tuzaklardan digeriyse "büyütme" ve "küçültme”dir. Buna "dürbün hilesi"de diyorum. Büyütme genellikle kendi hatalarınıza, korkularınıza ya da kusurlarınıza bakıp çok önemliymiş gibi büyüttüğünüzde olur: "Aman Tanrım! Hata yaptım.Ne korkunç! Ne felaket!" Hatalarınıza, dürbünün onları kocaman,gösteren tarafından bakarsınız.
•
Başarılarınıza baktığınızda ise tersini yaparsınız; Dürbünün her şeyi küçük gösteren, yanlış tarafından bakarsınız. Eğer kusurlarınızı büyütüp iyi taraflarınızı küçümserseniz, kendinizi aşağı hissedeceğiniz kesindir. Ama sorun sizde değil, gözlerinizdeki o aptal merceklerde- dir!