Hep aynı gündür – yalnızca kendini yineler ama aynı gün olduğuna göre ‘yinelenmekten’ söz etmek aslında doğru değil. Tekdüzelik, durağanlık ve sonsuzluk diye nitelemek daha uygun düşer.
derler ki ancak acı çeken acı çekene yol gösterebilir ve onu iyileştirebilir. Oysa, insan kendisinin tutsağı olduğu düşünsel bir güce tümüyle egemen olabilir mi?
Vurgun yemiş biri kurtarıcı olabilir mi?